Neric-Club.Com
  สารบัญเว็บไซต์
  ทรัพยากรคลับ
  พิพิธภัณฑ์หุ่นกระดาษ
  เปิดประตูสู่อาเซียน@
  พันธกิจขยายผล
  ชุมชนคนสร้างสื่อ
  ห้องภาพ/ห้องเพลง
  คลีนิคสุขภาพ
  บริหารจิต
  ห้องข่าว
  ตลาดวิชา
   นิตยสารออนไลน์
  วรรณกรรมเพื่อเยาวชน
  ลมหายใจของใบไม้
  เรื่องสั้นปันเหงา
  อังกฤษท่องเที่ยว
  อนุรักษ์ไทย
  ศิลปวัฒนธรรมไทย
  ต้นไม้ใบหญ้า
  สายลม แสงแดด
  เตือนภัย
  ห้องทดลอง
  วิถีไทยออนไลน์
   มุมเบ็ดเตล็ด
  เพลงหวานวันวาน
  คอมพิวเตอร์
  ความงาม
  รักคนรักโลก
  วิถีพอเพียง
  สัตว์เลี้ยง
  ถนนดนตรี
  ตามใจไปค้นฝัน
  วิถีไทยออนไลน์
 
  Test
 
 

'องค์ความรู้ในโลกนี้มีมากมาย
เหมือนใบไม้ในป่าใหญ่
มนุษย์เราเรียนรู้ได้
แค่ใบไม้หนึ่งกำมือของตนเอง
ผู้ใดเผยแผ่ความรู้
อันเป็นวิทยาทานแก่ผู้อื่น
นั่นคือกุศลอันใหญ่ยิ่ง'
 
องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า

สวนขวัญตะวันหวาน



สถิติผู้เยี่ยมชมเวปไซต์
13377211  

ลมหายใจของใบไม้

 
 
สาบาน
 
 
เพราะมัวติดฝน (ละอองน้ำที่กลั่นจากไอน้ำน่ะ ไม่ได้หมายถึง"คนสวยยิ้มหวานที่ผ่านมา")
ความตั้งใจที่จะเข้ามารื้อซ่อมไดเลยไม่ได้ซ่อม 
ต้องไปนั่งซ่อมตัวเองอยู่คลีนิคตามคำขู่ของ"พี่สาว"
เพราะแผลที่หัวคิ้วทำให้ปลายประสาทอักเสบชาไปแถบสมองขวา
(ปกติก็มึนมึนชาชาอยู่แล้ว) แย่จิง..

ถึงหน้าคลีนิคได้ฝนทะลายฟ้าคะนองยังกะจะเยาะเย้ยคนไม่ชอบกินยา
ปกติหากคนแยะฉันจะไม่อดใจรอ(ประเภทไข้ไม่รอหมอ)
แต่วานนี้ฉันนั่งคุยเป็นเพื่อนหมอเฉยเลย.. หลบฝน แอบขำเด็กหน้าเคาน์เตอร์
ตกใจเสียงฟ้าแลบฟ้าร้องฟ้าผ่า จนแทบจะมุดเข้าไปหลบใต้เคาน์เตอร์ 

เออ..ผู้หญิงกับสายฟ้านี่สงสัยจะเป็นฉันเจ้ากรรมนายเวร
หรือไม้เบื่อไม้เมาไม่รู้ซี..แต่เข้ากับผู้ชายได้เหมาะเจาะ ..(ผ่าเหอะ)
ฉันเข้าใจความรู้สึกนั้นนะ เพิ่งเจอมากับตัวเมื่อต้นเดือนเมษาที่ผ่านมา
วันที่เดินทางกับคณะลัดเลาะชายฝั่งทะเลตะวันตก หน้าโบสถ์ชั่วคราวหลวงพ่อโสธร
กว่าจะไหว้ครบทุกองค์..คนเยอะมาก อธิษฐานอย่างที่ปราถนาหน้าองค์พระประธาน
พลัดหลงกับคณะอีกต่างหาก เพราะเผลอไปยืนดูละครชาตรีแก้บน
ลืมดูเวลาเลย ก่อนโบสถ์ปิดเล็กน้อยฉันยังเดินวนอยู่ในโบสถ์
เดินกลับข้ามถนนมาหน้าตลาดอย่างคนหลงทิศ
ลมพัดกรรโชกแรงกลิ่นฝนมาแต่ไกล เสียงฟ้าครืนครัน
เสียงแม่ค้าคุยกัน "หลวงพ่อพิโรธอีกแล้ว"

ฉะเชิงเทราจังหวัดเล็กเล็กที่ฉันเพิ่งไปเป็นครั้งแรกนั้นออกจะสงบ
แต่ช่วงนั้นกำลังมีข่าวดังพอดีเลย..เจ้าอาวาส..
กว่าจะทบทวนได้ว่าคณะและรถจอดรอตรงไหน
ก้อจังหวะที่เสียงฟ้าผ่าเปรี้ยงเปรี้ยง..เห็นสายฟ้าทอดยาวกับตา
เหมือนฉันยืนอยู่โดดเดี่ยวในโลก รถเมล์ที่ผ่านมาอุตส่าห์จอดรับ
คงเห็นท่าฉันเหมือนหมาจนตรอก กระเซอะกระเซิง..
ก็วิ่งฝ่าลมฟ้าอยู่กลางที่โล่งแจ้ง นี่หากเป็นถิ่นฉันละก้อ  คงกระโดดขึ้นไปแล้ว..หลบฟ้า..
ตาเหลือบเห็นรถทัวร์สีจ๊าบสะดุดตาที่เกาะตามคณะมาเลยวิ่งขึ้นทัน

เป็นครั้งแรกที่ทำความรู้จักกับ "สายฟ้า" ไม่เคยคิดล้อเล่นกับการสาบาน
คนชอบสบถสาบาน ฉันว่าไม่น่ารักฉันไม่เคยสาบาน จริงจริงนะ  (ให้ฟ้าผ่ายอดตาลซิ.)
ดึกเลยกว่าจะกลับถึงที่พักเพราะต้องรอให้ฝนหยุด
ไม่เคยเป็นอย่างนี้สักที  สงสัยตัวเองเหมือนกัน..

 กลับมาทำความเข้าใจกับลิ้นชักไดอารี่ของฉันอยู่นาน
ไดอารี่ฉันเป็นระบบระเบียบขึ้นและหาง่าย
ย้อนเข้าไปได้ถึงหน้าแรกในเวลารวดเร็วทันใจเพียงแค่พิมพ์ที่อยู่ไปหน้าที่ต้องการ
ถึงได้รู้ว่าไดของฉันวันวานสวยจัด  งงเล็กน้อย  ทำไมมันสวยทุกหน้าเลย(..)
ก็ออกจะตั้งใจไม่เคยขี้เกียจ สาบาน..เออ..สาบานแล้ว..เดี๋ยวมันก้อโรย

เคยรู้แต่ว่าเราเอาใบสามาใช้งานฝีมือไม่คิดว่ามีดอกให้บานด้วย..
เทศกาลดอกดอกฝ้ายบานก็มี  ดอกบัวตองบานก็เห็นแล้ว
ช่วงที่มีผลิตภัณฑ์กระดาษสาวางตลาดมากมาย
จัดเทศกาลสาบานคงดีแห่ะ เชิญใครเป็นประธาน..ใครจะเป็นประธาน

วันนี้ฉันไปประชุมมาเห็นเพื่อนร่วมอุดมการณ์หน้าดำคร่ำเคร่งเหอๆ
อะไรกันนักหนากับชีวิตแต่ชอบประโยคนี้ของน้องนะ..
"..สตรีมีสองมือมั่นยึดถือเป็นแก่นสาร
เกลียวเอ็นจักเป็นงานมิใช่ร่านหลงแพรพรรณ.." ของใครนะ .ชอบจัง..
..เค้าว่าผู้หญิงเหมือนดอกไม้ บานแล้วก็โรย  หากไม่ถูกเด็ดก็แห้งเหี่ยวคาต้น
พูดปายด้าย.. เหมือนลูกโป่งต่างหาก ไม่ถูกเจาะแตกก็แฟบไปเอง.
 
 
 
 
 
 
 

"The difference between the impossible and the possible
lies in a man's determination."
- - Tommy Lasorda - -
เส้นบางๆที่คั่นระหว่างความเป็นไปได้และความเป็นไปไม่ได้คือการตัดสินใจของเรา



หน้าที่ :: 13   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23  


Copyright © 2012 Neric-Club.Com All Rights Reserved