Neric-Club.Com
  สารบัญเว็บไซต์
  ทรัพยากรคลับ
  พิพิธภัณฑ์หุ่นกระดาษ
  เปิดประตูสู่อาเซียน@
  พันธกิจขยายผล
  ชุมชนคนสร้างสื่อ
  ห้องภาพ/ห้องเพลง
  คลีนิคสุขภาพ
  บริหารจิต
  ห้องข่าว
  ตลาดวิชา
   นิตยสารออนไลน์
  วรรณกรรมเพื่อเยาวชน
  ลมหายใจของใบไม้
  เรื่องสั้นปันเหงา
  อังกฤษท่องเที่ยว
  อนุรักษ์ไทย
  ศิลปวัฒนธรรมไทย
  ต้นไม้ใบหญ้า
  สายลม แสงแดด
  เตือนภัย
  ห้องทดลอง
  วิถีไทยออนไลน์
   มุมเบ็ดเตล็ด
  เพลงหวานวันวาน
  คอมพิวเตอร์
  ความงาม
  รักคนรักโลก
  วิถีพอเพียง
  สัตว์เลี้ยง
  ถนนดนตรี
  ตามใจไปค้นฝัน
  วิถีไทยออนไลน์
 
  Test
 
 

'องค์ความรู้ในโลกนี้มีมากมาย
เหมือนใบไม้ในป่าใหญ่
มนุษย์เราเรียนรู้ได้
แค่ใบไม้หนึ่งกำมือของตนเอง
ผู้ใดเผยแผ่ความรู้
อันเป็นวิทยาทานแก่ผู้อื่น
นั่นคือกุศลอันใหญ่ยิ่ง'
 
องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า

สวนขวัญตะวันหวาน



สถิติผู้เยี่ยมชมเวปไซต์
13377489  

ลมหายใจของใบไม้

 
 
 
กล้วยไม้-ก้อนหิน-ดินหอม-โคลน
 
การย้ายประจำปีสิ้นสุด ทุกอย่างเป็นไปตามที่คิด ชีวิตถูกลิขิตไว้แล้ว
ฉันเหมาะกับ "โรงเรียนในฝัน" มากกว่า "โรงเรียนข้างถนน"
(ไม้นี้มาบ่อย ก็ฉันไม่ถนัดทับถมตัวเอง เมื่อไม่มีสิ่งที่ชอบ ก็จงชอบในสิ่งที่มี
คิดได้อย่างนี้ สบายใจ ฉันชอบในทุกสิ่งที่ฉันมี)
ฉันจะเป็นคุณครูโรงเรียนในฝันและฝันนั้นก็ใกล้ความจริงมาแล้วทุกที


เดือนที่แล้วมีโอกาสเข้าร่วมประเมินความรู้ภาคปฏิบัติของผู้เรียนช่วงชั้นที่ 1
รู้สึกประทับใจกับความพยายามของเด็กๆ และภูมิใจแทนคุณครูประถมศึกษาทุกท่าน
เด็กๆอ่านหนังสือเก่งและมีความพยายามสูงที่จะแสดงความสามารถของตัวเอง
แม้ว่าบางคนต้องใช้เวลานานในการสะกดคำ เป็นพัฒนาการของเด็กที่มองเห็นได้อย่างชัดเจน
รู้สึกศรัทธาคุณครูช่วงชั้นล่างเหลือเกิน ฉันยกให้เป็นผู้สร้างที่ยิ่งใหญ่

โดยเฉพาะน้องปัมพ์เด็กอัจฉริยะในใจของฉัน
น้องปั๊มพ์ที่เคยเป็นพระเอกใน"ละออเอย" เมื่อสองปีก่อน
วันนั้นที่ฉันนั่งมองเธอปั้นดินน้ำมันเป็นกองทัพละเอียดละออ
วันนั้นที่เธอปีนมานั่งบนตักฉันจ้องเขม็งที่จอคอมพิวเติอร์และถอดรหัสพาสเวิรด์เอง

วันนี้เธอมานั่งอ่านหนังสือให้ฉันฟัง
เธออ่านมันชัดเจนทุกตัวโดยปรายตามองข้อความหนึ่งหน้ากระดาษนั้นไม่เกิน 5 ครั้ง!!
เสียงสูงต่ำแผ่วเบาที่อ่านอย่างไม่ตั้งใจนั้นทำเอาฉันน้ำตาซึม
ออทิสติคที่ฉันไม่อยากเชื่อหูและสายตาตัวเอง
คุณครูขา ภูมิใจแทนคุณครูจัง
อย่าน้อยใจเลยนะ หากใครจะมองเป็นเรือจ้าง
วันนี้คุณครูทำหน้าที่ของคุณครูได้ดีที่สุดแล้ว
 

กล้วยไม้ออกดอกช้า   ฉันใด
การศึกษาเป็นไป        เช่นนั้น
แต่ออกดอกคราใด      งามเด่น
การศึกษาปลูกปั้น       เสร็จแล้ว แสนงาม

(หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล ณ อยุธยา)

ฉันมองเห็นกล้วยไม้สวยสดงดงามมีคุณค่า
กล้วยไม้นั้นไม่ร่วงโรยเพราะเป็นกล้วยไม้ปั้นด้วยดินหอม
บานอยู่ตราบนานเท่านาน รักษาความดีงามนี้ไว้กันเถอะนะ
หากจะมีก้อนอิฐก้อนหินมาบ้างในบางวันก็ช่างมันเถอะเป็นธรรมชาติของมนุษย์

สัมผัสมาตลอดว่าองค์กรของเรารับภาระหนักหนาสาหัสมาหลายปีแล้ว
เราแบกรับภาระที่ถูกปัดความรับผิดชอบมาจากโรงเรียนรอบนอก
ได้ยินกับหูตัวเองว่านักเรียนส่วนหนึ่งที่ "เป็นตัวถ่วง" ถูกผลักดันออกมา
ไม่ใช่เพราะองค์กรของเรามี "ครูเทวดา" อย่างที่แอบอ้าง
แต่เพราะปัดตะกอนการประเมินผลปลายปีที่มาในสารพัดรูปแบบต่างหาก

น่าเป็นห่วงไหม หากองค์กรทางการศึกษาขาดจิตสาธารณะ
ให้ความสำคัญของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเพียงอย่างเดียว
ไม่นึกถึงความรับผิดชอบต่อทรัพยากรในเขตรับผิดชอบ
ไม่รักษาศักดิ์ศรีขององค์กร ผลักภาระให้องค์กรอื่นๆ
พอมองเห็นความโดดเด่นและองค์กรที่เติบโตไม่หยุดยั้งก็ทนไม่ได้อีก

ยิ่งถึงเทศกาลพิจารณาความดีความชอบก็เกิดอาการอิจฉาตาร้อนออกมานอกหน้า
สะกดตัวเองไม่อยู่ขุดคุ้ยหาข้อพลาดเล็กน้อย มาจัดการใส่สีสาดโคลนกัน ไร้ยางอาย
ลืมสุภาษิต ทุกขโด ทุกขถานัง .. ให้ทุกข์แก่ท่านทุกข์นั้นถึงตัว ไปเสียได้แล้วสิเออ

หลายวันเลยที่ขลุกอยู่กับการโยกย้ายห้องทำงานเพื่อรองรับการประเมินต้นแบบโรงเรียนในฝัน
เงยหน้ามาอีกที อ้าว..องค์กรถูกป้ายโคลน..ฝีมือใครก็ชำระล้างปฎิกูลในใจตัวเองก็แล้วกัน
องค์กรของเรามีประปาในโครงการพระราชดำริ ๆ กองทัพมดจากสารทิศจะช่วยกันชำระล้างให้สะอาดคงเดิม
 
 
เพิ่งเขียน"เทศกาลเดือนสิบ" อยู่แว่บๆ
คราวนั้นลงเพลงใจเอยเอาไว้ให้ล่อแหลมเล่นๆตามสไตล์ครูภาษาอังกฤษ
จริงๆแล้วไม่มีอะไรสักหน่อย ก็แค่ชอบเสียงอ้อนอ้อนของมาช่ากับคิดถึงตาซึ้งซึ้งของเธอ
อย่างฉันเหรอ จะเอาความหวังไปพาดก้านคอคนอื่น(ใช้คำผิดอีกแล้วซี)
นับประสาอะไรครูภาษาไทยยังเอาคำ"หูหนาตาเร่อ"มาใช้แทน"หน้าดำคร่ำเครียด"
ทั้งๆที่ความหมายมันไปกันคนละทิศละทาง อากาศร้อนพูดผิดหูก็อาจเป็นเรื่องได้
แต่ก็ไม่มีหรอก ฉันแค่อุดหูขโมยกระดิ่ง หรือเอากระดิ่งผูกคอแมว อะไรสักอย่าง (เกี่ยวไรกัน)
ก็แค่จะบอกเล่า ฉันไม่เสวยสุขบนความทุกข์ของคนอื่น

วันนี้มาถึง"เทศกาลเดือนห้า" อีกแล้ว
เดือนห้าหน้าแล้งลมแรงพัดช่อมะม่วง ซะเมื่อไหร่
(ร้อนจนแม้แต่ป่วงก็ล้มหายตายจากอย่างนี้ มะม่วงร่วงตั้งแต่ยังไม่แทงดอก)
เห็นเกสรดอกตีนเป็ดลอยฟ่อง ใครนะช่างตั้งชื่อสวยหรู พระยาสัตบรรณ
ฝักสวยเหมือนสายฝนพร่างกลางแล้ง แต่ดอกกลิ่นแรงชวนเวียนหัว

ครูเอ๋ย จงเป็นกล้วยไม้ดินหอมกันเถอะนะ ใครเห็นก็ชื่นใจ
อย่าเป็นเลยไม้ใหญ่อย่างตีนเป็ดน่ะ เหม็น....
อยากให้ลมร้อนผ่านไปเร็วๆ
แต่กลัวฝนมาถึงจะเอื้อให้ต้นกล้าตีนเป็ดงอกงามส่งกลิ่นเหม็นไปทั้งบาง
 
ดินเอ๋ยดินหอม ..
โดนฝนเข้าสักหน่อยเจ้าก็จะกลายเป็นโคลนเสียด้วยหรือเปล่าหนอ
 
กล้วยไม้ดินหอม
หวังให้เจ้าทนแดดทนฝนไม่ร่วงโรยผุกร่อนไปตามกาลเวลา
ให้สีสวยกลิ่นหอมสวยระย้าเบ่งบานสง่างามอยู่ในที่ที่เหมาะสม
เป็นกำลังใจให้ครูดีดี คิดดี พูดดี ทำดี
ให้ครูดีดีอยู่เป็นสุขในบรรยากาศดีดี ดีกว่าไหมเอย
 
 
 
 
 
 
โรงเรียนในฝัน

 
*มีบ้างไหมที่เคยคิด ให้ชีวิตเป็นดั่งฝัน
ไปไกลกว่าคืนวันมีปัญหา จะยากดี มีหรือจน
ทุกทุกคนมีความหวัง การศึกษาคือพลังชุบชีวา


**การศึกษาใหม่ ช่วยชุมชนแก้ไขปัญหา
ความจนยากไร้ ปัญหาใดใดพ่ายเจตนา
ของเด็กนักสู้ รู้จักเรียนรู้ตลอดชีวา
โรงเรียนในฝัน ขุมพลังปัญญาของชุมชนไทย


***รวมกำลังประชาไทย โรงเรียนไทยพัฒนา
สร้างชาติด้วยปัญญาของเด็กไทย จากวันนี้เราจะฝัน
เพื่อพรุ่งนี้สวยสดใส ชุมชนทั่วแดนไทยวิวัฒนา

ซ้ำ***

 
 

 

 
 
 
 
 
 

ซ้ำ*** 

  
 
 
 
"The best and most beautiful things cannot be seen or even touched, they must be felt with the heart."
- - Anonymous - -
สิ่งที่สวยงามที่สุดมิอาจสัมผัสได้ด้วยตา หากต้องสัมผัสด้วยใจ



หน้าที่ :: 58   59   60   61   62   63   64   65   66   67   68  


Copyright © 2012 Neric-Club.Com All Rights Reserved