Neric-Club.Com
  สารบัญเว็บไซต์
  ทรัพยากรคลับ
  พิพิธภัณฑ์หุ่นกระดาษ
  เปิดประตูสู่อาเซียน@
  พันธกิจขยายผล
  ชุมชนคนสร้างสื่อ
  ห้องภาพ/ห้องเพลง
  คลีนิคสุขภาพ
  บริหารจิต
  ห้องข่าว
  ตลาดวิชา
   นิตยสารออนไลน์
  วรรณกรรมเพื่อเยาวชน
  ลมหายใจของใบไม้
  เรื่องสั้นปันเหงา
  อังกฤษท่องเที่ยว
  อนุรักษ์ไทย
  ศิลปวัฒนธรรมไทย
  ต้นไม้ใบหญ้า
  สายลม แสงแดด
  เตือนภัย
  ห้องทดลอง
  วิถีไทยออนไลน์
   มุมเบ็ดเตล็ด
  เพลงหวานวันวาน
  คอมพิวเตอร์
  ความงาม
  รักคนรักโลก
  วิถีพอเพียง
  สัตว์เลี้ยง
  ถนนดนตรี
  ตามใจไปค้นฝัน
  วิถีไทยออนไลน์
 
 
 

'องค์ความรู้ในโลกนี้มีมากมาย
เหมือนใบไม้ในป่าใหญ่
มนุษย์เราเรียนรู้ได้
แค่ใบไม้หนึ่งกำมือของตนเอง
ผู้ใดเผยแผ่ความรู้
อันเป็นวิทยาทานแก่ผู้อื่น
นั่นคือกุศลอันใหญ่ยิ่ง'
 
องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า

สถิติผู้เยี่ยมชมเวปไซต์
10761411  

กิจกรรมของเรา

เกาะติดสถานการณ์เดือด
การบ้านการเมืองวันนี้กำลังเปิดหลักสูตรใหม่ร้อนจี๋ให้ลูกหลานได้ร่ำเรียน ไม่ใช่รัฐศาสตร์เพัยงอย่างเดียวรวมไปถึงศาสตร์อื่นๆสารพัดศาสตร์ โหราศาสตร เว้นไว้ก็แต่ไสยศาสตร์สักอย่าง สรรพสิ่งคนละทิศละทางจับเอาเข้าคู่กันได้ไม่ผิดฝาผิดตัวเลยใช่หรือไม่เล่า นะ สรรพสิ่งล้วนมีประโยชน์เฉพาะกาล
น้องสาวคนดีศรีแผ่นดินคนนั้นผ่านมากระตุกต่อมหงอก
จำได้ว่าเคยมีปณิธาน\"เปลี่ยนทางไม่เปลี่ยนทิศ\"เหมือนกัน
แต่ฉันซุ่มซ่ามทำเข็มทิศหลุดหล่นตามแรงโน้มถ่วงโลก 
เธอก็ทำท่าจะเปลี่ยนเบนตามแกนโลกบ้าง
หรือว่าเข็มทิศของฉันติดพลังแม่เหล็ก!!
แต่ภูมิคุ้มกันของแต่ละคนเหมือนกันสะที่ไหน
ฉันเอ่ยปราม แถมร่ายไปอีกนิด \"เวลาทุกข์ให้นึกถึงคนตกงาน\" 
ขณะที่ตัวเองไพล่นึกถึงนกกระดาษที่บรรจงพับในห้องประชุมสัมมนา
นกตัวแรกที่พับจำได้ว่าเป็นเอกสารแนะนำโปรเจ็กยนตรกรรมอะไรสักอย่าง
สีสรรสวยงามแต่ไม่มีสาระที่สัมพันธ์กับหัวข้อประชุมเลยสักนิด
น้องคนข้างๆบอกเขาส่งมาอบรมไม่ใช่มาเรียนศิลปะ เหอะๆ
แค่ฉันอยากบิน..ฉันกำลังบิน เกี่ยวอะไรกันเนี๊ยะ
นกตัวสุดท้ายที่ฉันพับเป็นธนบัตรหลายใบผูกแขวนเป็นโมบาย
นกกระดาษบางตัวห้อยแขวนบนช่อดอกไม้ที่ระลึกวันเลี้ยงอำลา
อิสรภาพ เสรีภาพ ภราดรภาพ สร้างแรงบันดาลใจ
คิดจะสร้างอัลบั้มอลังการไว้เป็นมรดกโลก 
หากคนเราไม่มีอิสรภาพทางความคิด จะเอาแรงบันดาลใจมาจากไหน
อึดอัดกับบรรยากาศอึมครึมของพุทธวาติกัน เมื่อไหร่จะสิ้นสุดสักที
คำสั่งเสียก่อนละสังขารของท่านสังวาลย์ที่เคยผ่านตาวนเวียน
ทฤษฏีกาต้มน้ำก็ประดังมาพร้อมกัน ศาสตร์หลายศาสตร์ห้อยต่องแต่ง
เอ..ทำไมฉันคิดถึงโอดิซุสอัสวินม้าไม้ผู้พิชิตกรุงทรอย
ทำไมฉันนึกถึงโทรจันและชัยชนะแห่งกรีกได้ล่ะเนี่ย!!!
ฉันเห็นม้าไม้สีเหลืองทองสุกปลั่ง อยู่ท่ามกลางทะเลทรายสีขาว
ในม้าไม้มีกลวงโบ๋ไม่มีขุนศึก มีแต่คัมภีร์เปียกน้ำ
มรดกล้ำค่ายังอยู่ในทะเล ที่ตระหง่านไว้กลับเป็นสุสานประการัง

สะพายกล้องท่องเที่ยว
เพราะเลนส์ตัวใหม่นี้ให้ชื่อว่า อิสรีย์ ภาพต่างหลายภาพในวันเวลาเดียวกันจึงมีหลากหลายความรู้สึก ก็ฉันแค่กำลังฝึกบันทึกภาพประกอบคำเขียน เมื่อภาพหนึ่งภาพแทนคำล้านคำ ฉันเก็บคำเขียนไว้ได้หลายล้านคำ เธออ่านภาพความคิดของฉันกระจ่างไหม? \" ถ้าเราไม่เขียนแล้วใครจะเขียนอย่างที่เราเขียน \" หมุดหนึ่งของนักเขียน และเป็นหมุดหนึ่งของฉันด้วย แม้ว่าที่ทำได้แค่อยากเขียน  เห้อ..แค่เอ่ยปากตัวละครเป็นๆก็หายหมด อ่านะ..ทุกเรื่องราวล้วนมีที่มา ที่ไป มันเป็นเช่นนั้นเอง.... ผนึกอารมณ์นี้ไว้ใน อิสรีย์ (อิสรา+อารีย์) เพื่อแบ่งปันพื้นที่แห่งอิสรภาพสำหรับผู้คนที่อัตคัดและถวิลหาเสรี หลายสิ่งที่เห็นในวันนั้นกับวันนี้อาจจะไม่ใช่ และแม้ว่าใช่กับไม่ใช่จะต่างกันแค่ชั่วเข็มนาฬิกาเดิน ขอให้เสรีภาพแห่งผู้คนดำเนินไปบนเส้นต่าง  \"หากเราไม่ทำแล้วใครจะทำอย่างที่เราทำ\"  

60 ชั่วโมงกับภาษาอังกฤษที่เรียนด้วยหูไม่ใช่ด้วยตา
     มักมีการตั้งคำถามบ่อยครั้งว่า ทำไมเด็ก เยาวชน และคนไทยเรียนภาษาอังกฤษตั้งแต่ ระดับประถมศึกษา มัธยมศึกษา ปริญญาตรี ปริญญาโท หรือแม้กระทั่งปริญญาเอก ถ้ารวมระยะเวลาการเรียนภาษาอังกฤษของคนไทยถือว่าใช้เวลานานมาก บางคนนับรวมเกือบ 20 ปี แต่ก็ยังไม่สามารถใช้ภาษาอังกฤษในการสื่อสารกับชาวต่างชาติได้ เกิดอะไรขึ้นกับระบบการศึกษาของประเทศไทย ทั้งๆที่ ประเทศเพื่อนบ้านใกล้เคียงเรา อย่างเวียดนามและกัมพูชาและลาวมีการพัฒนาการเรียนการสอนภาษาอังกฤษที่ไปได้รวดเร็ว และเห็นผลได้ โดยไม่ต้องพูดถึง ประเทศมาเลเซีย และสิงคโปร์ ที่เราเทียบเขาไม่ติดมาตั้งนานแล้ว เราเห็นโรงเรียนสอนภาษาพิเศษอังกฤษผุดขึ้นมาเป็นดอกเห็ด, เห็นโรงเรียนนานาชาติตั้งกันอย่างคึกคักถามว่าเด็กไทยพูดภาษาอังกฤษได้ดีขึ้นกว่าเดิมหรือไม่ หลายคนมองว่าระบบการเรียนการสอนภาษาอังกฤษบ้านเราผิดพลาดตั้งแต่ต้น ไม่ใช่ว่าคนไทยเรียนไม่เก่ง แต่เพราะสาเหตุหลักคือ เด็กไทยส่วนมากไม่ค่อยมีโอกาสได้ฝึกทักษะการเรียนภาษาอังกฤษแบบธรรมชาติ ไม่ได้ฝึกการฟังและการพูด แต่เป็นการเรียนการสอนในห้องเรียนที่เน้นด้านหลักไวยากรณ์มากเกินไป และที่สำคัญคือเด็กส่วนใหญ่เรียนเพียงเพื่อให้สอบผ่านเท่านั้น โดยไม่ได้หวังที่จะต้องเรียนเพื่อนำไปใช้ในการทำงานอนาคต นี่น่าจะเป็นสาเหตุที่ทำให้เด็กไทยหรือคนไทยเรียนภาษาอังกฤษกันตั้งแต่อนุบาลจนกระทั่งทุกวันนี้ แต่การใช้ภาษาอังกฤษก็ยังอยู่ในเกณฑ์ต่ำกว่ามาตรฐานอยู่ดี มีผู้เชี่ยวชาญด้านภาษาอังกฤษหลายท่านแนะนำไว้ว่า การเรียนภาษาอังกฤษให้ได้ผล ’ต้องเรียนด้วยหูไม่ใช่ด้วยตา“ ดังนั้นการฟังจึงเป็นสิ่งสำคัญมากที่จะต้องมีการปรับการเรียนเปลี่ยนการสอนแม้ในสังคมแห่งความเป็นจริงยังคงมีคนจำนวนไม่น้อยที่อาจจะรู้สึกว่าเป็นสิ่งใหม่และยังไม่พร้อมสำหรับการเรียนรู้สิ่งใหม่ เพราะยังคงยึดติดอยู่กับการเรียนการสอนภาษาอังกฤษในรูปแบบเดิมที่ได้มีการวางกรอบไว้ตั้งแต่ยุคดั้งเดิม คือ การเรียนจากตำราหรือหนังสือเรียน
     วันนี้การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดอุตรดิตถ์กำลังขับเคลื่อนโครงการดีดีเพือพัฒนาทักษะความสามารถด้านการใช้ภาษาอังกฤษให้สามารถสื่อสารได้ให้เห็นเป็นรูปธรรมแล้ว อำนวยการสอนโดย Mr.George A. Ramos ภายใต้การกำกับดูแลของ Dr.Indranee Karatna ชื่นชมบรรยากาศสบายๆ กิจกรรมหลากหลายและผู้เรียนหลายกลุ่มวัย สมกับการเรียนตามอัธยาศัยขอเป็นกำลังใจให้ทั้งผู้เรียนและผู้สอนโดยเฉพาะเจ้าของโครงการมาในโอกาสนี้ค่ะ

อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้แก้ง่ายนิดเดียว
  
     ปัญหาการเรียนการสอนภาษาไทยที่ถูกสังคมจับตามองในหลายระดับคือปัญหาเด็กอ่านหนังสือไม่ออก เขียนไม่ได้เหมือนๆกันทุกเขตพื้นการศึกษา แม้ว่าทุกรัฐบาลจะให้ความสำคัญเป็นวาระแห่งชาติมีโครงการรณรงค์แก้ไขปัญหาเด็กอ่านหนังสือไม่ออก เขียนไม่ได้ ทุกหน่วยงาน ทุกองค์กรที่เกี่ยวข้องพยายามช่วยกันเร่งรัดที่จะ ปลูกฝังให้เด็กมีนิสัยรักการอ่าน เรามองเห็นหลายฝ่ายในพื้นที่พยายามใช้เทคนิค วิธีหลายแบบ ที่จะทำให้ลดจำนวนเด็กอ่านหนังสือไม่ออก เรามีโครงการต่อเนื่องอย่างห้องสมุดมีชีวิต โครงการส่งเสริมนิสัยรักการอ่าน ภาครัฐและเอกชนให้การสนับสนุนงบประมาณกิจกรรมส่งเสริมรักการอ่านในสถานศึกษามีการสนับสนุนสื่อประเภทต่างๆและ แบบฝึกในแต่ละปีเป็นงบประมาณก้อนโต
     แต่แม้ว่าจะมีการกำหนดทิศทางพัฒนาหรือมาตรการในการแก้ปัญหาเด็กกลุ่มดังกล่าวความพยายามนั้นเหมือนไม่ทันความเติบโตของสังคมโลกดูเหมือนผลลัพพ์ที่ทำได้ก็เพียงสถานศึกษามีการพัฒนาด้านการอ่าน การเขียนของผู้เรียนได้ในระดับหนึ่งยังไม่นับว่าครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด ทำให้ต้องมีการระดมสรรพกำลังและการจัดทำโครงการเสริมกันอย่างต่อเนื่องการรณรงค์เพื่อให้มีกิจกรรมส่งเสริมรักการอ่านอย่างทั่วถึงกระตุ้นให้เกิดการพัฒนา ด้านการอ่านการเขียนอย่างต่อเนื่องจริงจัง เราค้นพบทางลัดสู่ความสำเร็จอย่างยั่งยืนจากโมเดลน่าสนใจที่สัมผัสได้ ทุ่งสักอาศรมโมเดลและกุญแจอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้แก้ง่ายนิดเดียว

.\"...นี่คือทางเลือกและทางออก
จากตรอกซอกตีบตันแห่งปัญหา
หากเธอพร้อมยืนหยัดอย่างศรัทธา
ภูผาหิมาลัยก็พ่ายแพ้...\"

...ศิวกานท์ ปทุมสูติ
๕ พค ๕๕

 
 
 
***อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้แก้ง่ายนิดเดียว
................ ศิวกานท์ ปทุมสูติ .................
...มักมีคำถามว่าการ \"แก้ปัญหาเด็กอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้\" ตามหนังสือ \"เด็กอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้แก้ง่ายนิดเดียว\" นั้นมีสาระสำคัญอย่างไรบ้าง จึงขอนำเสนอสาระสำคัญโดยสรุป ดังนี้...(ติดตามรายละเอียดเพิ่มเติม)
 
 
 
***\"ทุ่งสักอาศรมโมเดล\"
โรงเรียนต้นแบบแห่งการพัฒนา (โรงเรียนเหนือความคาดฝัน)
\"ทุ่งสักอาศรมโมเดล\" โรงเรียนต้นแบบแห่งการพัฒนา (โรงเรียนเหนือความคาดฝัน) ...(ติดตามรายละเอียดเพิ่มเติม)
 


หาคำตอบกวีสอนได้หรือไม่ได้ที่ทุ่งสักอาศรม
ผมว่า “โรงเรียนกวี” ที่ทุ่งสักอาศรม “สอนได้ผล” นั้น ก็เพราะผม “เห็นผล” ครับ การประเมินผลของผมหากผิดพลาด ก็ไม่มาก ผมผ่านการเป็นครูมาหลายปี “ครูกานท์” ยิ่งผ่านประสบการณ์มามากกว่าผม ผ่านคำถามคำตอบผ่านการปฏิบัติจริงมายาวนาน กว่าจะริมาเปิดโรงเรียนกวี  คำว่า “ครู” นั้นยิ่งใหญ่เสียจนยิ่งเล็ก คำว่า “ศิษย์” ก็เช่นกัน ยิ่งเล็กเสียจนยิ่งใหญ่ ใครเป็นใครก็พิจารณาเอา จนพบความหมายในตัวเรานั้นแหละครับ จึงหายสงสัย เรื่องอัตตาเรื่องอหังการ์ นั้นไม่ต้องห่วง ในเมื่อในตัวเรานั้นเป็นทั้งศิษย์ เป็นทั้งครู   กวีสอนได้ หรือสอนไม่ได้ ไม่ใช่ประเด็นหรอกครับ เป็นเพียง “ถ้อยคำ” “โรงเรียนกวี” เป็นเพียง “ชื่อ” อาจใช้คำว่า โรงไม่เรียนก็ได้ คำว่า “ครู” คำว่า “ศิษย์” คำว่า “เรียน” คำว่า “สอน” ก็เช่นกัน แม้แต่คำว่า “ฆ่า” ก็ยังเป็นแค่คำ...ศิษย์ทุกคนควรฆ่าครูทิ้งเสีย.. พูดแบบนี้ก็เรียนรู้ได้ใช่ไหมครับ 8 วัน ที่โรงเรียนกวีทุ่งสักฯ “วิธี” และ “เรียนวิถี”  ครับ “วิธี” นั้นจับต้องได้ ส่วน “วิถี” นั้นแม้จะฟุ้งกระจายในอากาศ แต่ก็เป็นอากาศที่เราใช้หายใจครับ    ทั้งศิษย์และครู ใช้ช่วงเวลาน้อยนิดของชีวิต อยู่ร่วมกัน เขียนบทกวีได้คนละหลายๆ บท คำว่า “บทกวี” นี่ก็เป็น “ชื่อ” นะครับ เรียกมันว่า “บทกวี” เหมือนที่ใครๆ เรียกโรงเรียนชาวนา โรงเรียนดนตรี โรงเรียนควายยังมีเลยครับ (กาสรกสิวิทย์ ที่สระแก้วไง)

                ผมเป็นกวีครับ ผมยืนยันว่า “กวีสอนได้ คำว่า กวีก็เป็น “ชื่อ” นะครับ ส่วน “นาม” ความหมายของมัน ไม่มีใครจับต้องได้ และผมก็ยืนยันอีกว่า “กวีสอนไม่ได้”

                กวีสอนได้...กวีสอนไม่ได้...ถกเถียงกันได้ มีถ้อยคำมากมายที่สามารถใช้อธิบายเหตุผลของเรา ผมไป “โรงเรียนกวี” ที่ทุ่งสักอาศรม ของครูกานท์ ไปในฐานะครู ฐานะ ศิษย์ ไปสอน ไปเรียน ไปเที่ยว ไปเล่น ไปจริง ไปแสดงอัตตา ไปเทศนา ไปงั้นๆ แหละ ไปเพราะไม่มีอะไรทำ ไปเพราะไม่รู้ จะไปไหน ... ไปเพราะควรไป ไปเพราะต้องไป ไปเพราะเห็นดี เป็นประโยชน์ ไปเพราะอยากไป ไปเพราะไปเพื่อ ไปแล้ว ไปเลย ไปตามกรรม ...ที่กว่ามาล้วนแต่เป็นถ้อยคำ กวีสอนได้ กวีสอนไม่ได้

 
ศักดิ์สิริ มีสมสืบ คมชัดลึกออนไลน์


หน้าที่ :: 1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11  


Copyright © 2012 Neric-Club.Com All Rights Reserved